Buba is de olifant van Freiwalds Menagerie circus, dat in de herfstvakantie in Zeewolde haar tenten had opgeslagen.

Buba trad op in de jeugdfilm 'Knetter' en werkte in een show met illusionist Hans Klok. Mevrouw Roos: 'Buba vertelt dat ze nergens meer van op kijkt en het liefst op haar gemak op haar achterwerk zit, zodat ze kan kijken wat er om haar heen gebeurt.

Ze neemt veel in zich op en begrijpt gauw wat er wordt bedoeld. Ze is gek op appels en bruin brood met een korstje, want dan kan ze het makkelijker vasthouden.

Ze kreeg een keer brood van een jongetje, maar die had zelf waarschijnlijk ook honger; hij pakte het zachte gedeelte er uit en stopte het in zijn mond.

Er staan ook kinderen vanaf een afstandje te kijken, ze durven niet dichter bij te komen. Ze vertelt dat haar slurf erg gevoelig is en dat ze het prettig vindt als ze daar over geaaid word, maar wel zachtjes. Buba vindt aandacht erg fijn, daar geniet ze van. Met haar slurf kan ze veel; Buba laat zien dat ze een keer met haar slurf door iemands haar is gegaan.

Het is haar ook geleerd hoe ze haar slurf meer kan gebruiken. Van haar optreden in de film weet ze nog dat ze laarzen aan moest en ze kreeg een paraplu met kant op. Ze vertelt makkelijk over het optreden met goochelaar Hans Klok. Ze had een rood kleed met glitter om. Buba laat ook een pluim zien voor op haar hoofd en laat zien dat ze in een hele grote kist is gegaan, ze voelde iets als een band waar de kist op stond en er was veel geluid. 'Ze wilden mij uit de lucht laten komen, hoe kom je er op?' 

Buba heeft het over een paspoort waar alles over haar in staat. En als ze op reis gaat komen er weer meer papieren bij. Haar verzorger loopt wel eens te mopperen en zeg dan tegen haar 'op die manier wordt het ons straks onmogelijk gemaakt om te werken, ouwe meid Buba vertelt dat haar slagtanden zijn gevijld.

Waar ze een hekel aan heeft is een ketting om haar benen, dat voelt niet prettig en waar ze niet zo blij van wordt, is het schoonmaken van haar voeten. Als ik het goed voel, is het haar linker voet.

Dan gaat Buba over op iets geheel anders. Een jeugdherinnering lijkt het. Ze laat een grote droge vlakte zien met vier grote olifanten en een kleintje dat het erg zwaar heeh. Deze wordt geholpen door twee andere olifanten, die het kleintje ondersteunen. Ze lopen naar een plek die wat bescherming geeft en waar meestal drinkwater is. Ze lopen langzaam, maar weten precies hoe ze moeten lopen. Als de olifanten aankomen zijn ze moe, Het kleintje is het middelpunt van aandacht en wordt omringd door drie grote olifanten Ze zijn allemaal aan rust toe en nemen deze voor zover dat kan.

Hun intuïtie is scherp, bij het minste geringste zijn ze weer alert. De plek is ook een rustplaats voor grote vogels. Buba laat zien dat het opruimers zijn. Buba laat bij mevrouw Roos een liefdevol gevoel achter. 'Buba; je bent een prachtmeid. Het was een eer je te mogen lezen: